කාගෙද conspiracy theory එකක් තියනවා, බ්ලොග් එකක ආයු කාලය අවුරුදු තුනයි කියලා. මටත් හිතෙනවා මේක ඇත්තක් තියනවා කියලා. ඊට වඩා කල් පවත්වාගෙන යන බ්ලොග් තියනවා තමයි, ඒත් පහුවෙන කොට පැහැදිලිවම පේනවා , එව්වා අර " උපන්නාට මේ ලොව වැනෙනවා විනා" ස්ටයිල් එකට යන්නෙ කියලා. දැං අපි බලමු, කවදාවත්ම මාතෘකා හිඟ නොවෙච්ච කකා. ඉස්සරහට " වෙන්ඩ පෝස්ට්" සීයක් තියාගෙනම , ඔය යස අගේට මලේ.
මං තීරණය කලා, අද ඉඳන්වත් වැදගත් බස්සෙක් වෙන්න. කතිර යුද්දෙත් ඉවර වෙච්චි, අප්පච්චිත්, සෙත්ත පෝච්චි වෙච්චි, එහෙව් එකේ වැටිච්ච් එකාට උඩ පැන , පැන තලන එක හොඳ නෑ නෙව? එහෙම හිතලා ,
මං අහල පහල හිටිය බටු මී නයිදෙව මුණගැහෙන්න ගියා
" උඹට කියන්න , මීයෝ,මං කම්පනා කොලා, අර පුරුදු විදිහට ටැක්නිකල් පෝස්ට් එකක් ලියාගෙන, පැල් කයියක් කියාගෙන පරණ විදිහට ඉන්න"
මකරා ඉස්සෙල්ලම ආවෙ දකුණෙ දෙවන කැරැල්ල කාලෙ. ඌ රතු කමිසයක් ඇඳලා, තරුවක් ගහපු, කජු ලෙල්ල වගේ තැලිච්ච තොප්පියක් දාලා හිටියා.ඉස්සෙල්ලම කෑවෙ. පලාතෙ චංඩි ටික. අපි මකරට රහසින් පෙම් කලා. මකරගෙ ක්රමය හරිම සිම්පල්, ආව තිබ්බ ඔලුව කුඩු වෙන්න. නඩු නෑ, සාක්කි ඕනෙ නෑ, උසාවි , අබ්බගාත්ලා , කල්ප ගණන් ඇදෙන නඩු නෑ. අපි හිතුව , කමක් නෑනෙ , උන් අපරාධකාරෙයො නෙව කියලා. පස්සෙ, මකරා කලාකාරයො. ගුරුවරු, ග්රාමසේවකලාව කන කොට නං අපිට හිතුනා , එයාලට නං නිදහසට කාරණා කියන්න චෑන්ස් එකක් දුන්න නං හොඳයි කියලා. මකර පාලනය තුල විවෙචන වලට ඉඩක් නෑ. අපිත් කට පියාගෙන හිටියා, නැත්නම් වෙන්නෙ ඔලුව නැති කරගන්න.
නිකං දෙන දෙමල පත්තරේ නෙව? ඕන පාං බාගයක් පනං අටයි කියල , ඔන්න ඔහේ දාගත්තා.
අර ටාස්ක් බාර් එකේ තියන අයිකන් එකට කොටල වද වෙන්න එපා, එතකොට රිසර්ව් කරල පෝලිමේ ඉන්න ඕනෙ.
මේ අසමජ්ජාති මකුලුවොත් එක්ක බෑ නෙව , ආයිබෝං? පොඩ්ඩ ඇත්නං උන් දැල් බඳිනවා. ගූගලයට මාට්ටු වෙලා මැකුවොත් කියලා බයට,බ්ලොග් එකේ මකුළුදැල් කඩන්න කියල ආව.
කතිර යුද්දෙත් ලඟ නිසා, ආපු එකේ ඔය මොකක් හරි කොටලම යනවා . මැදමූකලාන පැත්තෙ ගියොත්, ටක්කෙටම මොනවා හරි මාත්තුරුකාවක් හොයාගන්න ඇහැකි නිසා, මං ඒ පැත්තට මංගැච්චුවා.
කාලෙකින් , අර ලියපු මටවත් නොතේරෙන ටැක්නිකල් පෝස්ට් එකක් ලියන්නත් බැරි වුනා නෙව? ගරිල්ලා ගොරිල්ලා ඇටෑක් එන්න ඉඩ තිබුනත්, ඕන පාං බාගයක් දෙකයි පනහයි කියල ලියලම දානවා.
If it's not broke, don't fix it කියල කිව්වෙ සුද්දා. ඒත් බස්සො
කියන්නෙ සුද්දො ජාතියක් නෙමෙයි නෙව? ඒ නිසා මේ යස අගේට
වැඩ කරන දේවල් වලට හෙනහුරු දසාව ලබන එක " හවුස් බස්තියං"
වල සාමාන්ය සිද්ධියක්.
සතියෙ දවස් පහක් බඩ රස්සාව කරල, මං ඉන්නෙ සති අන්තෙ වෙනකං ඇඟිලි ගැන ගැන. ඒ දවස් දෙකෙන් හෙනහුරාදා බුදියන දවස. ඇයි සිකුරාදා නයිට් එක ඇදලා උදේ නෙව එන්නෙ? එතකොට ඉරිදා තමා උයන්න, සොපින් යන්න වගේ සිල්ලර වැඩ කරගන්න තියෙන්නෙ. එතකොට දෙකක් නමා ගන්න, පිලුම් බලන්න , විවේක ගන්න තියෙන්නෙත් ඉරිදට . සඳුදා බෑ, රෑට වැඩට යන්න දවල්ට බුදියන්න තියන නිසා.
පහුගිය දොහක මං ගියා මැද මූකලානෙ, මිත්තරයෙක් මුනගැහෙන්න. ඔය රූස්ස කැලේ , ගල් දෙබුක්කාවක් ලඟ තියෙනවා දොල පාරක්. මාත් ඒ පැත්තට පියෑඹුව , වතුර ටිකක් බොන්න හිතාගෙන.
"ෂ්,ෂ්, බෂ්ෂො" කව්දෝ මට කතා කරන සද්දයක් ආව. ඔහෙලට කියන්න, මට පොඩි බයකුත් ආව, ඔය සාවියෙ හොල්මන් ගැන අහල තිබ්බ නිසා. කව්දෝ ගොබිලෙක් දොල ලඟ ගල්තලාවෙ ඉන්නව පේනව.
මේ දැං තමයි ආවෙ. නා ගෙන එන්නං ඈ?
හුටා, සබන් ගෑවෙ නෑ නේද?
අහල තියෙන විදිහට අයර්ලන්තය බොහොම ලස්සන රටක්ලු. අයිරිෂ් කෙල්ලො දැක්කාම , ඒක ඇත්ත වෙන්න ඇති කියල හිතෙනවා, එයාලට තියෙන්නෙ නිල්පාට ඇස්.
