කෙටි චිත්‍රපට

මෙන්න මොලේ කොලොප්පං වෙන්න කතා දෙකක්. මොනවද හිතෙන්නෙ? 

ලිව්වත් ඔ‍ටුවා, නොලිව්වත් ඔ‍ටුවා එකේ , ඔන්න ඔහේ  අනුන්ගෙ දෙකක් ඔබල දැම්මා :)
මේ සිත්තරපටි කෑලි දෙක ගැන තම, තමන්ට හිතෙන ආකාරයට  විචාරයක් දෙන්න, ඈ ?

ඇයි අපි ඔ‍ටුවොද?

කවදාවත් කමෙන්ට් කරල නැති වුනාට , නිතරම කියවන බ්ලොග් එකක් උඩුවාගේ සටහන්.ඒකෙ අලුත්ම පෝස්ට් එකෙන් කියවෙන්නෙ සමාජයේ පහල ස්ථරයක් ගැන කතාවක් - වීදි සරන ලඳුන් ගැන.

වීදි සරන ලඳුන් නැත්නම් නූතන යුගයේ අම්බපාලිලා ගැන ගීත කීපයක් ලියැවිලා තිබුණත් එයින් හොඳම එක ජොලි සීයගෙ "බජාර් එකේ ලලක්කා" කියලයි මට හිතෙන්නෙ.  ටිකක් අමුවෙන්ම කිව්වත් තිත්ත ඇත්ත ඒක තමා.

ගිම්හානයේ ආ අමුත්තා

එදත් වෙනදා වගේම පට්ට රස්නෙ දවසක්. මං හිටියෙ රාත්‍රී වැඩමුරයට යන්න ලෑස්ති වෙමින්. ගෙදර ඉන්න හෝතම්බුව , මට කතා කලා.

" බස්සො, උඹ දැන්නව නේද ටොලාව? අන්න බුවා, ආපහු ඇවිත්. මං හිතන්නෙ මිනිහට ඉන්න තැනක් නෑ"
"හෑ, ඉන්න තැනක් නෑ? එතකොට කොහෙද අද රෑ ඉන්නෙ?"
" මිනිහට මෙහෙ එන්නද අහන්න ඕනෙකම තියනවා. ඒත් කෙලින්ම මට කිව්වෙ නෑ. ඇහුවම කිව්වෙ, ඔ‍ෆිස් එකේ නිදාගන්නව කියලයි. මං ගිහින් තියනවා ඒකට. ඒක මේ හුංඩුවක් වගේ තැනක්, පු‍ටුව උඩ දපා තියල ඇති, පව් වැඩේ"

" ඔන්න ඔහෙ එන්න කියපං, අපේ එක්ස්ට්‍රා ඇඳ තියනවනෙ"

තිබ්බ ඔක්කොම සබ්බ සකලමනාවම පොඩි ට්‍රොලි බෑග් එකක දාගෙන ගිටාර් දෙකකුත් කරේ දාගෙන, පහුවදා ටොලා අපේ ගෙදරට සැපත් වුනා. ඔහෙලා දැකලා තියනව නෙව කව්බෝයිලා, අර බුදියන පැදුරයි, පොරෝනයයි රොල් කරලා අස්පයගෙ පස්සෙ බැඳගෙන යන්නෙ. නැහ්නම්, අර බයිකර්ලා, සියලු සබ්බ සකලමනාවම බයිසිමොටෝවෙ දාගෙන , ලෝකෙ පෙරලුනත් ගාණක් නෑ වගේ යන්නෙ. මට ටොලාව පෙනුනෙ , අන්න ඒ නූතන කව්බෝයි කෙනෙක්ගෙ සිරි ලංකන් වර්ශන් එක වගේ.

කො‍ටු පැනපු දස්කොන් සහ රට පැනපු සිමියොන්

අර කලින් පෝස්ට් එකේ  සිංදු කියපු ගෑල්ලමයා ගැන විස්තරේ  හොයා ගත්තා.එයා ඉන්නෙ නවසීලන්තයෙ, කන්නෙ චෙරි, බෙරි වෙන්ටෑ? කොහොමත් ඔය පිටරට හැදිච්ච අපේ ගෑල්ලමයි ගැන මයෙ පොඩි ගවුරවයක් තියනවා. දැං බලන්න මේ කෙලීට හරියට සිංහල කතාකරන්න බෑ, බොහෝ විට ජීවිතේම ගතකලේ නවසීලන්තෙ වෙන්ටෑ?ඒත් නියමෙට සිංහල සිංදු  කියනවා. කිසිම ඇක්සන්ට් එකක් නෑ, ඔරිජිනල් සිංහල. ඒකටත් එක්ක අපේ සමහර සක්කර වට්ටං?  උපන්දා ඉඳලා ලංකාවෙ හිටලත්, සිංහල "බේ."

මාතෘකාවක් නැත

කාගෙද conspiracy theory එකක් තියනවා, බ්ලොග් එකක ආයු කාලය අවුරුදු තුනයි කියලා.  මටත් හිතෙනවා මේක ඇත්තක් තියනවා කියලා. ඊට වඩා කල්  පවත්වාගෙන යන බ්ලොග් තියනවා තමයි, ඒත්  පහුවෙන කොට පැහැදිලිවම පේනවා , එව්වා අර " උපන්නාට මේ ලොව  වැනෙනවා විනා" ස්ටයිල් එකට යන්නෙ කියලා. දැං අපි බලමු, කවදාවත්ම මාතෘකා හිඟ නොවෙච්ච කකා. ඉස්සරහට  " වෙන්ඩ පෝස්ට්" සීයක් තියාගෙනම , ඔය යස අගේට මලේ.

ඈවරයි, දෑවරයි

මං තීරණය කලා, අද ඉඳන්වත්  වැදගත් බස්සෙක් වෙන්න. කතිර යුද්දෙත් ඉවර වෙච්චි, අප්පච්චිත්, සෙත්ත පෝච්චි වෙච්චි, එහෙව් එකේ වැටිච්ච් එකාට උඩ පැන , පැන තලන එක හොඳ නෑ නෙව? එහෙම හිතලා , 
 මං අහල පහල හිටිය බ‍ටු මී නයිදෙව මුණගැහෙන්න ගියා

"  උඹට කියන්න , මීයෝ,මං කම්පනා කොලා, අර පුරුදු විදිහට ටැක්නිකල් පෝස්ට් එකක් ලියාගෙන, පැල් කයියක් කියාගෙන පරණ විදිහට ඉන්න"

බස්සා සහ මකරාක්ෂයා

මකරා ඉස්සෙල්ලම ආවෙ දකුණෙ දෙවන කැ‍රැල්ල කාලෙ. ඌ රතු කමිසයක් ඇඳලා,  තරුවක් ගහපු, කජු ලෙල්ල වගේ තැලිච්ච තොප්පියක් දාලා හිටියා.ඉස්සෙල්ලම කෑවෙ. පලාතෙ චංඩි ටික. අපි මකරට රහසින් පෙම් කලා.  මකරගෙ ක්‍රමය හරිම සිම්පල්, ආව තිබ්බ ඔලුව කුඩු වෙන්න. නඩු නෑ, සාක්කි ඕනෙ නෑ, උසාවි , අබ්බගාත්ලා , කල්ප ගණන් ඇදෙන නඩු නෑ. අපි හිතුව , කමක් නෑනෙ , උන් අපරාධකාරෙයො නෙව කියලා. පස්සෙ, මකරා කලාකාරයො. ගුරුවරු, ග්‍රාමසේවකලාව කන කොට නං අපිට හිතුනා , එයාලට නං නිදහසට කාරණා කියන්න චෑන්ස් එකක් දුන්න නං හොඳයි කියලා. මකර පාලනය තුල විවෙචන වලට ඉඩක් නෑ. අපිත් කට පියාගෙන හිටියා, නැත්නම් වෙන්නෙ ඔලුව නැති කරගන්න.

වින්ඩෝස් 10

නිකං දෙන දෙමල පත්තරේ නෙව?  ඕන  පාං බාගයක් පනං අටයි  කියල , ඔන්න ඔහේ දාගත්තා.

අර ටාස්ක් බාර් එකේ තියන අයිකන් එකට කොටල  වද වෙන්න එපා, එතකොට රිසර්ව් කරල පෝලිමේ ඉන්න ඕනෙ.

අලි බබා, ගිරව කරේ සහ හොරා

මේ අසමජ්ජාති  මකුලුවොත් එක්ක බෑ නෙව , ආයිබෝං? පොඩ්ඩ ඇත්නං උන් දැල් බඳිනවා. ගූගලයට මාට්‍ටු වෙලා මැකුවොත් කියලා බයට,බ්ලොග් එකේ මකුළුදැල් කඩන්න කියල ආව.

කතිර යුද්දෙත් ලඟ නිසා, ආපු එකේ ඔය මොකක් හරි කොටලම යනවා . මැදමූකලාන පැත්තෙ ගියොත්, ටක්කෙටම මොනවා හරි මාත්තුරුකාවක් හොයාගන්න ඇහැකි නිසා, මං ඒ පැත්තට මංගැච්චුවා.

බස්සා සහ නෝවාගේ නැව

කාලෙකින් , අර  ලියපු මටවත් නොතේරෙන ටැක්නිකල් පෝස්ට් එකක් ලියන්නත් බැරි වුනා නෙව?  ගරිල්ලා ගොරිල්ලා ඇටෑක් එන්න ඉඩ තිබුනත්, ඕන පාං බාගයක් දෙකයි පනහයි කියල ලියලම දානවා.

If it's not broke, don't fix it කියල කිව්වෙ සුද්දා. ඒත් බස්සො 
කියන්නෙ සුද්දො ජාතියක් නෙමෙයි නෙව? ඒ නිසා මේ යස අගේට 
වැඩ කරන දේවල් වලට හෙනහුරු දසාව ලබන එක  " හවුස් බස්තියං" 
වල  සාමාන්‍ය සිද්ධියක්.