වින්ඩෝස් 11- අවසාන අදියර

වින්ඩෝස් 11 නිකුත් වෙන්න තිබ්බ අද වුනාට ඊයෙම එලියට දැම්මා. අදියර කීපෙකින් කොටස් වශයෙන් දීගෙන යනවා, පෝලිමෙ ඉන්න ඕනෙ කියල තමයි කියන්නෙ. අප්ඩේස් බලන කොට "සුභ පැතුම්. උඹ පාස්" කියල මැසේජ් එකක් ආවට, අප්ඩේට් එක තාම නෑ. ඉතිං මම නං ලෙසටම පෝලිම පැන්නා. මෙතැනට ගියාම ඔහෙලටත් ඕනෙම නම් ගත්තෑකි.

අටවන මාටිංගේ බ්ලොග් එක

රට්ටු හිතාගෙන ඉන්නෙ, මට ඉත්තෑ අමාරුවක් තියෙනවා කියල නෙව? ඇත්ත, කාලෙකට ඉස්සර තිබ්බා, දැන් නෑ . අපි නං ඒවගෙන් පාඩම් ඉගෙන ගත්තා. මම දැන් සිම්පල් බකමූණා. ඒත් මේ බ්ලොග් කෙරුවාව පටන් ගත්ත කාලෙ, ඔය උණ තදේටම තිබ්බා. මාසෙකට සැරයක්වත් බ්ලොග් එකට අලුත් ඇඳුමක් අන්දවනවා. Image credit  , අටවන මාටින් - අනුග්‍රහය නිදි 

මාතෘකාවක් ඕනෙමද, ඈ?

මැකී ගිය බකුසු දඩමං 2 - ප්‍රංශ ගම්මානයක්

කලින්  කොටස

ටිකට් කවුන්ටරේ හිටිය ප්‍රංසුවාට පේන්න, බස්සා දාගන්න පුලුවන් උපරිම අසරණ මූණ දැම්මා. ප්‍රංසුවා ප්‍රශ්ණ වැලක් ඇහැව්වා. ඊට පස්සෙ ටිකට් එක හදලා දුන්නා. කෝච්චිය TGV , මේක ඒ කාලෙ තිබ්බ බුලට් ට්‍රේන් එක. යනවා බබා වගේ.  හැන්දෑවෙන කොට ගමනාන්තයට ලඟා වුනා. ප්‍රංසෙ ඇතුලෙ තිබ්බ ගමක්. නැවතුන පොඩි හෝටලයක. නම Ibis, නම දැක්ක ගමන් මගෙ හිතට ඇල්ලුවා. බස්සා- බකුස්, ඉබ්බා-ඉබිස්. පොඩි වුනාට නියමයි. මතක උදේ හෝටලයෙන් ලැබිච්ච ඔරිජිනල් කෑම වේල ගැන තමයි.

මැකී ගිය බකුසු දඩමං 1 - පැරීසිය

මුල්  කොටස

එක්තරා යුගයක  අරාබිකරයේ රටඉඳි ගහක හිටපු බස්සෙකුට, මරු කතරින් චුත වෙන්න අවස්ථාව ලැබුනා. ඌට හිතුනා ලෝකෙ අනිත් පැත්තටම යන එකේ, යුරෝපයෙත් බස්සො ඉන්නවද බලන්න. අහවල් රටේ අරාධනාව තිබ්බ නිසා, ඉල්ලන පරක්කුවෙන් "ෂෙන්ගන්" ද මොකක්ද වීසා එක ලැබුනා, ඇයි ඉතිං බුදු ෂුවර් නෙව, යුරෝපයේ ගල් වෙන්නෙ නෑ කියලා?

අරාබිකරයේ හිටිය මිත්‍රයෙක් මෙහෙම කිව්වා. " බස්සො, ඔය යන ගමන් ඇම්ස්ටඩෑම් පලයන්කො. අපේ අයියා එහෙ. එයා ආස මේ පෝට් වයින් බෝතලෙත් දීහං. මම එහෙ නවතින්න සෙට් කරන්නම්" කියලා. එයා අයියත් එක්ක සෑහෙන කාලෙකින් කතා කරල නෑ. පොර කප්පාදු කරලා කතාව කෙටියෙන් කිව්වා.

බස්සාගේ වින්ඩෝස් ආයුධ පෙට්ටියෙන්

කාලෙකින් ටැක්නිකල් පෝස්ට් එකක් ලියන්නත් බැරි වුනා. ටැක්නිකල් පෝස්ට්වල හොඳේ තියෙන්නෙ, මැකී ගිය දඩමං වල අඩි සළකුණු මකන්න හිතන්න ඕනෙ නැති එකයි. එච්චර දෙයක් නෑ. පොඩි යුටිලිටි ඇප්ස් දෙකක් ගැනයි කතාව. මේක ලියන තව හේතුවක් තමා, අනිත් අය දන්න මෙයිට වඩා හොඳ විකල්ප තියනවද කියල දැණගන්න එක.

නරිවාදං සහ තවත් කතා

හතර අතේ කැරකිලා බැලුවා, ගලවන්න කඩන්න කිසිම දෙයක් නෑ, ආයිබෝං. කාලයක් යනකොට ඒ සෙල්ලමත් එපා වෙනවා. USB කේබල් දෙකක් තියනවා රිප්ලේස් කරන්න, කේබල් ආවා , ඒත් කනෙක්ටර් තාම තැපෑලෙ. ඔය දිග USB කේබල් හයි කරපු ගැජමැටික්, කාලයක් යනකොට ඇඹරිලා , පස්සෙ ලෙඩ දෙන්න ගන්නවා. මම හදන්නෙ, කරමුලින්ම USB කෙනෙක්ටර් එකකට මාරු කරලා දාන්න, එතකොට කේබල් එක ඕන සාමාන්‍ය එකකට මාරු කලෑකි නෙව?

ඔය නරියා ඉන්නව නේද? ආයෙ වහෙන්-ඔරෝ නෑ, කෙලින්ම අලි හොරා. මේක බලන්නකො.

අමතක නොවන මතක සටහන්

මගේ පලවෙනි රස්සාව කලේ අඹතලේ. මුලදි අම්මා රසට උයාදීපු බත් මුලත් අරගෙන, බස්, කෝච්චි වල ගිහින් ෂිෆ්ට් ඩියුටිත් කලා. රෑ පාලු කොච්චි වල යන එක ආතල් වැඩක්. ඒත් පාලු පෙට්ටි වලට වැල්ලද්දර වෙන්ට මංකොල්ලකාරයො නගිනවා. ශිෆ්ට් ඩියුටියෙ ඒ හැටි වැඩක් තිබ්බෙ නෑ. ගෝලය එක්ක, ගමේ ඕප කතා කරන එකයි, අර බත් එක කන එකයි තමයි දවසේ වැදගත්ම කාරිය වුනේ. ඒත් දිගටම මේ දුර ගමන් සේවය කරන්න බැරි වුන නිසා, ක්වාටර්ස් වල නවතින්න වුනා. අම්ම දීපු බත්, සැපට ගිල,ගිල හිටිය එකෙකුට, ජීවිතේ ගෙදරින් පිට පලවෙනි නැවතීම කියන්නෙ, ජීවිතේ හැරවුම් ලක්ෂයක්. ඇයි උයන්නත් එපැයි.

අබංක දේශපාලනය

 

අවුලක් නෑ

ඔක්කෝටම මුල හොර බස්සා

මේ හොඳ අහිං- සක බස්සා..

තනිවී හඬනා හැටි දැක්කා..

ඒකයි විල ඉවුරේ ඉඳලා අපි

එක්කරගෙන ආවේ..

පිණි වැටිලා කම්මුල් පෙඟිලා..
පිහාටු වල සායම් මැකිලා..
බකමූණා අපි එක්කලා කිව්වා..
රහසක් ඉකිබිඳලා..